Przeglądaj

Media społecznościowe

Fertygacja borówki wysokiej

Fertygacja borówki wysokiej – wpływ na wzrost i plonowanie

Borówka wysoka, znana również jako borówka amerykańska, jest rośliną o rosnącej popularności w Polsce. Dzięki swoim walorom zdrowotnym oraz smakowym zyskuje coraz większe uznanie zarówno wśród konsumentów, jak i producentów. W artykule przybliżymy wyniki badań dotyczących wpływu fertygacji, czyli nawadniania połączonego z nawożeniem, na wzrost i plonowanie borówki wysokiej odmiany ’Bluecrop’.

Co to jest fertygacja?

Fertygacja to nowoczesna metoda dostarczania roślinom składników odżywczych poprzez systemy nawadniania. Polega ona na dodawaniu nawozów do wody, która trafia bezpośrednio do systemu korzeniowego roślin. Taki sposób nawożenia pozwala na precyzyjne dawkowanie składników odżywczych, co jest szczególnie ważne w przypadku roślin o specyficznych wymaganiach, takich jak borówka wysoka.

Borówka wysoka – wymagania glebowe i żywieniowe

Borówka wysoka preferuje gleby o kwaśnym odczynie (pH 4,2-4,8) oraz bogate w materię organiczną. W przeszłości była uznawana za roślinę o niewielkich wymaganiach pokarmowych. Jednak nowsze badania pokazują, że borówka potrzebuje odpowiedniego zaopatrzenia w składniki odżywcze, takie jak azot, fosfor, potas, magnez i wapń, aby osiągać optymalne plony.

Polska jest jednym z największych producentów borówki wysokiej w Europie, a powierzchnia upraw wciąż się zwiększa. W związku z tym rośnie zainteresowanie metodami poprawy efektywności uprawy, takimi jak fertygacja.

Badanie wpływu fertygacji na borówkę wysoką

Badania przeprowadzono w latach 2002–2004 na 10-letniej plantacji borówki wysokiej odmiany ’Bluecrop’ w województwie kujawsko-pomorskim. Doświadczenie obejmowało cztery różne sposoby nawożenia:

  • F-0 – nawadnianie kroplowe bez nawożenia (kontrola);
  • F-1 – fertygacja z pożywką o niskiej zawartości składników odżywczych;
  • F-2 – fertygacja z pożywką o średniej zawartości składników odżywczych;
  • F-3 – fertygacja z pożywką o wysokiej zawartości składników odżywczych.

Składniki pożywek obejmowały azot, fosfor, potas, magnez, bor i molibden. Woda używana do fertygacji pochodziła ze stawu i miała odpowiednie parametry jakościowe.

Wyniki badań

Wzrost roślin

Największy wpływ fertygacji zaobserwowano na długość pędów borówki. Już w drugim roku badań zauważono, że rośliny podlewane pożywką F-2 osiągnęły największą długość pędów, szczególnie w okresach suszy.

Plonowanie

Fertygacja miała również znaczący wpływ na plonowanie borówki. Największy plon uzyskano po zastosowaniu pożywek F-1 i F-2. W porównaniu z kontrolą (F-0), zastosowanie fertygacji zwiększyło plony o:

  • 17,3% dla pożywki F-1,
  • 21,9% dla pożywki F-2,
  • 5,3% dla pożywki F-3.

Co ciekawe, najlepsze rezultaty uzyskano w latach o suszy glebowej, co wskazuje na szczególną skuteczność fertygacji w trudnych warunkach pogodowych.

Masa owoców

Masa pojedynczych owoców również była wyższa w przypadku roślin poddanych fertygacji. Największe owoce uzyskano po zastosowaniu pożywki F-1. Jednak nadmiar składników odżywczych, jak w przypadku pożywki F-3, obniżał masę owoców, co wskazuje na konieczność precyzyjnego dawkowania nawozów.

Zawartość suchej masy

Zawartość suchej masy w owocach była nieco niższa w przypadku fertygacji w porównaniu z nawadnianiem samą wodą, ale różnice te nie były istotne z punktu widzenia jakości owoców.

Bezpieczeństwo owoców

W owocach borówki wysokiej nie wykryto azotanów ani azotynów, co świadczy o bezpieczeństwie stosowania fertygacji pod względem jakości zdrowotnej owoców.

Wnioski

Badania wykazały, że fertygacja jest efektywną metodą nawożenia borówki wysokiej. Pożywka F-1, charakteryzująca się umiarkowanym stężeniem składników odżywczych, okazała się najbardziej efektywna, zapewniając wysokie plony przy jednoczesnym minimalnym zużyciu nawozów.

Zalety fertygacji:

  • Precyzyjne dostarczanie składników odżywczych;
  • Wyższe plony w porównaniu z tradycyjnym nawożeniem posypowym;
  • Lepsze wykorzystanie wody, szczególnie w okresach suszy;
  • Brak negatywnego wpływu na jakość owoców.

Fertygacja to nowoczesna i efektywna metoda nawożenia borówki wysokiej, szczególnie polecana w warunkach polskich, gdzie okresowe susze mogą wpływać na obniżenie plonów. Połączenie fertygacji z tradycyjnym nawożeniem posypowym daje najlepsze rezultaty, zapewniając roślinom niezbędne składniki odżywcze w optymalnych dawkach.

Wprowadzenie fertygacji na plantacje borówki wysokiej może przyczynić się do zwiększenia ich efektywności, poprawy jakości owoców oraz zmniejszenia zużycia wody i nawozów. Dlatego warto rozważyć zastosowanie tej metody w praktyce ogrodniczej, zwłaszcza na dużych plantacjach nastawionych na produkcję towarową.

Sprawdzone odmiany borówki wysokiej, które gwarantują wysokie plony i doskonałą jakość owoców, są dostępne w ofercie Akademii Roślin. Dzięki wieloletniemu doświadczeniu nasza szkółka dostarcza sadzonki najwyższej jakości, odpowiednie do polskich warunków klimatycznych.


Źródła:

  • Ballinger W.E., 1987. Soil management, nutrition and fertilizer practices. Chapter VII. “Blueberry culture”– Eck P., Childers N., F., 132–178.
  • Ben-Porath A., Snir I., 1989. Acclimatization of blueberry in Israel. Acta Hort. 241, 100.
  • Finn C., Warmund M.R., 1997. Fertigation vs. surface application of nitrogen during blueberryplant establishment. Acta Hort. 446, 397–402.
  • Glonek J., Komosa A., 2004. The effect of fertigation with macro and microelements on thegrowth and yield of highbush blueberry. Ann. Agric. Univ. Poznań, 356, Hort. 37, 61–66.
  • Glonek J., Komosa A., 2006. The effect of fertigation on the nutrient status and yield of highbushblueberry c. ‘Bluecrop’. Proc. of The Eight Int. Symp. On Vaccinium Culture, May 3–8, 2004, Acta Hort. 715, 371–374.
  • Hanson E.J., 2006. Nitrogen fertilization of highbush blueberry. Acta Hort. (ISHS) 715, 347–352. IUNG 1983. Metody badań laboratoryjnych w stacjach chemiczno-rolniczych. (Methods of chemical analyses in the experimental stations of agriculture). Cz. III. Badanie gleb, ziem i podłoży spod warzyw i kwiatów oraz części wskaźnikowych roślin w celach diagnostycznych. IUNG, Puławy (Poland), 28–81.

Autor artykułu: Bartosz Spychalski – właściciel szkółki Akademia Roślin.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *