Przeglądaj

Media społecznościowe

Wpływ zapylania na plonowanie jagody kamczackiej

Wprowadzenie

Jagoda kamczacka (Lonicera caerulea) staje się coraz bardziej popularna dzięki odporności na niskie temperatury, wyjątkowemu smakowi owoców oraz wartości odżywczej. Jednak pomimo wielu zalet, aby uzyskać obfite plony, niezbędne jest odpowiednie zapylanie.

Roślina ta jest samoniezgodna – nie może się samodzielnie zapylić i wymaga krzyżowego zapylania z inną, genetycznie odmienną odmianą o tym samym czasie kwitnienia.


Znaczenie zapylania dla jagody kamczackiej

Dlaczego zapylanie jest kluczowe?

  • Zwiększa ilość zawiązanych owoców.
  • Poprawia masę i jakość owoców.
  • Skraca czas dojrzewania i zbioru.
  • Podnosi efektywność plantacji.

Jagoda kamczacka a samoniezgodność

Jagoda kamczacka:

  • Wymaga zapylenia pyłkiem z innej odmiany.
  • Nie może zapylać się własnym pyłkiem.
  • Wymaga aktywności owadów zapylających, głównie trzmieli i dzikich pszczół, które działają także w chłodne dni.

Porównanie metod zapylania jagody kamczackiej

Badanie przeprowadzone na Uniwersytecie Mendla w Brnie porównywało cztery metody zapylania na odmianach jagody kamczackiej Viola i Gerda:

Metody zapylania kwiatów:

  • swobodne zapylanie – zapylanie przez naturalnych zapylaczy (głównie owady), bez izolacji kwiatów,
  • ręczne zapylanie krzyżowe – zapylanie ręczne pyłkiem pochodzącym z innej, kompatybilnej odmiany, przy izolacji kwiatów od owadów,
  • ręczne samozapylenie – zapylanie ręczne pyłkiem pochodzącym z tej samej odmiany, przy izolacji kwiatów od owadów,
  • bez ingerencji (izolacja) – kwiaty izolowane od zapylaczy, bez ręcznego zapylania.

[%] – procent zawiązania owoców, czyli stosunek liczby owoców do liczby kwiatów (kwiatostanów) objętych doświadczeniem, wyrażony w procentach.

Wyniki badań:

Procent zawiązania owoców (%) w zależności od metody zapylania:

ZapylanieGERDA [%]VIOLA [%]
Swobodne zapylanie98,395,3
Ręczne zapylanie krzyżowe50,575,3
Ręczne zapylanie29,921,6
Bez ingerencji (izolacja)26,126,6

Średnia masa owocu w zależności od odmiany i metody zapylania:

ZapylanieGERDA [g]VIOLA [g]
Swobodne zapylanie0,6900,670
Ręczne zapylanie krzyżowe0,4680,548
Ręczne zapylanie0,3570,283
Bez ingerencji (izolacja)0,3010,326

Procent zawiązania owoców (%) w kolejnych terminach zbioru – odmiana Viola

Kolejność zbioruswobodne zapylanieręczne zapylanie krzyżoweręczne samozapyleniebez ingerencji (izolacja)
1351032
2422265
32028108
451554
52322
63533

Procent zawiązania owoców (%) w kolejnych terminach zbioru – odmiana Gerda

Kolejność zbioruswobodne zapylanieręczne zapylanie krzyżoweręczne samozapyleniebez ingerencji (izolacja)
155831
23522126
3101764
43832
52422
62532

Wnioski

🔹 Swobodne zapylanie pozwoliło uzyskać najwięcej i najlepszej jakości owoce w najkrótszym czasie.
🔹 Izolacja kwiatów (bez ingerencji) skutkowała znaczącym spadkiem plonów oraz wydłużonym sezonem zbiorów.

Metoda zapylaniaProcent owocowaniaŚrednia masa owocówTermin zbioru
Swobodne zapylanieNajwyższyNajwiększaNajwcześniejszy
Ręczne zapylanie krzyżoweŚredniŚrednia (wyższa niż samozapylanie)Opóźniony
Ręczne zapylanieNiskiNiskaOpóźniony
Bez ingerencjiNajniższyNajmniejszaNajpóźniejszy

  • Naturalne zapylanie przez owady jest bardziej skuteczne niż ręczne zapylanie.
  • Ręczne zapylanie, mimo dokładności, nie odtworzy pełnej efektywności naturalnych zapylaczy.
  • Jagoda kamczacka potrzebuje obecności zapylaczy (zwłaszcza trzmieli) do osiągnięcia pełnego potencjału plonowania.

Naturalne zapylanie jagody kamczackiej jest lepsze

Naturalni zapylacze:

  • Odwiedzają kwiaty wielokrotnie, zapewniając skuteczny transfer pyłku.
  • Przenoszą różnorodny pyłek, co zwiększa szanse na krzyżowe zapylenie.
  • Przyspieszają proces zapylenia i tym samym dojrzewania owoców.

Efektywne zapylanie jagody kamczackiej ma bezpośredni wpływ na:

  • Liczbę owoców,
  • Jakość owoców,
  • Szybkość i intensywność zbioru.

Wolne zapylanie przez owady okazuje się niezastąpione i powinno być uwzględnione przy planowaniu każdej plantacji jagody kamczackiej.

Bez zapylaczy – nie ma owoców!

Autor artykułu: Bartosz Spychalski – właściciel szkółki Akademia Roślin.


Źródło:

  1. Artykuł został opracowany na podstawie wyników badania:
    „Pollination and pollinators of haskap (Lonicera caerulea)” autorstwa Aleša Vladka, Mariana Hybla i Antonina Pridala, przeprowadzonego na Wydziale Zoologii, Rybołówstwa, Hydrobiologii i Apidologii Uniwersytetu Mendla w Brnie (Czechy).
Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *