HORTENSJA BUKIETOWA 'KYUSHU’

Opis odmiany

Hortensja bukietowa ‘Kyushu’ to odmiana otrzymana na japońskiej wyspie Kyushu. Sprowadzona do Europy w 1926 roku przez Ingrama Collingwooda.

Krzew o wzniesionym pokroju, dość cienkich, lecz wyprostowanych, słabo rozgałęzionych pędach. Rośnie silnie, osiągając 2-4 m wysokości i 1,5-1,8 m szerokości. Jest łatwa w uprawie. Wytwarza dużą ilość pięknych kwiatów. Jest całkowicie mrozoodporna. Charakterystyczną cechą tej odmiany są ciemnozielone, błyszczące liście.

Odmiana ‘Kyushu’ nadaje się do prowadzenia w formie drzewkowatej. Polecana do ogrodów, patio.

Kwitnienie

Hortensja bukietowa ‘Kyushu’ kwitnie obficie od lipca do września. Na końcach pędów rozwija długie, wysmukłe wiechy o luźnej, koronkowej strukturze, czasami poprzerastane drobnymi liśćmi. 

W kwiatostanie przeważają zielonkawe lub białokremowe kwiaty płodne oraz nieliczne czysto białe kwiaty płonne, rozrzucane po jego obwodzie. Kwiaty płodne z długimi pręcikami przyjemnie pachną i są chętnie odwiedzane przez owady. Kwiaty płonne są nieliczne, średnicy 3-3,5 cm, z okrągłymi, zachodzącymi na siebie płatkami. Jesienią przebarwiają się na różowo.

Stanowisko

Hortensja bukietowa 'Kyushu’ preferuje stanowiska słoneczne. Doskonale radzi sobie w pełnym słońcu, może też rosnąć w półcieniu. Najpiękniejsze kwiaty otrzymamy gdy zapewnimy roślinom co najmniej 4-6 godzin bezpośredniego światła słonecznego.

Hortensja bukietowa dobrze znosi silne nasłonecznienie i upały. Potrzebuje także mniej wody niż inne gatunki.

Hortensje znacznie lepiej kwitną, gdy są sadzone w miejscach osłoniętych przed mroźnym wiatrem. Ostre zimy i późno wiosenne przymrozki mogą uszkodzić pąki kwiatowe u tych gatunków, które tworzą je na starszych pędach.

Hortensja bukietowa może rosnąć niemal na każdej glebie i w każdym klimacie. Dobrze radzi sobie zarówno na glebach kwaśnych, jak i lekko zasadowych (pH 5,6-7,5), a także przepuszczalnych oraz bardziej zwięzłych i wilgotnych. Niekorzystne jest sadzenie hortensji na zboczach oraz przy ścianach o wystawie południowej.

Sadzenie

Hortensje sadzimy od marca do listopada. 

Do momentu wsadzenia rośliny przechowujemy ją w zacienionym miejscu i regularnie podlewamy by nie dopuścić do przesuszenia bryły korzeniowej. Jeśli była korzeniowa jest nieco przesuszona, zanurzamy roślinę wraz z donicą większym naczyniu z wodą i czekamy, aż cała przesiąknie.

Dołek, w którym posadzimy hortensję powinien być odpowiednio głębszy i szerszy niż donica, w której kupiliśmy roślinę. Pustą przestrzeń wypełniamy substratem torfowym lub kompostem.

Hortensję bukietową 'Kyushu’ sadzimy na taką głębokość na jakiej rosła w donicy, a na glebach luźnych i piaszczystych 3-4 cm głębiej. Ziemię wokół posadzonych roślin delikatnie udeptujemy, roślinę obficie podlewamy.

Powierzchnię ściółkujemy kilku centymetrową warstwą dobrze przekompostowanej kory sosnowej lub mieszaniny kory i torfu. Zabieg ten ma szczególne znaczenie dla hortensji sadzonych w miejscach gorących, silnie nasłonecznionych.

Sugerowana rozstawa 1-1,2 m.

Cięcie

Hortensję bukietową 'Kyushu’ przycinamy mocno wczesną wiosną – na przełomie lutego i marca, zanim krzew wznowi wegetację.

Pędy ścinamy nisko, zostawiając 1/3 ich długości (na wysokości 15-30 cm). Po cięciu z dolnej części krzewu wyrastają nowe, silne pędy. Cięcie możemy także rozłożyć na kilka lat i usuwać stopniowo po kilka pędów rocznie, zaczynając od najstarszych.

Gdy chcemy uzyskać roślinę o sztywnym pokroju należy pozostawić od dołu szkielet ze starszych, solidnych pędów –  wówczas skracamy wszystkie pędy o 1/3 długości.

Nawożenie

Bujnie ulistnione i obsypane wielkimi kwiatostanami hortensje szybko wyczerpują podłoże ze składników pokarmowych. Największe zapotrzebowanie mają rośliny młode, intensywnie rosnące zwłaszcza wiosną gdy wypuszczają nowe pędy i liście.

Wczesną wiosną możemy jednorazowo zastosować nawozy wolno działające w formie granulek. Woda stopniowo je rozpuszcza uwalniając niezbędne składniki pokarmowe, takie jak: azot, fosfor, potas, a także magnez oraz niezbędne mikroelementy (żelazo, mangan, miedź).

Stosując nawozy wolno działające eliminujemy ryzyko przenawożenia, a tym samym uszkodzenia roślin.