MALINA 'AUTUMN BLISS’

Opis odmiany

Malina ‘Autumn Bliss’ to jedna z najbardziej znanych i sprawdzonych odmian malin jesiennych. Od lat cieszy się dużą popularnością zarówno w uprawie amatorskiej, jak i towarowej dzięki wczesnemu terminowi dojrzewania owoców, dużej zdrowotności oraz łatwemu zbiorowi.

Odmiana ta rozpoczyna owocowanie bardzo wcześnie jak na maliny jesienne – już od początku lub połowy sierpnia, a zbiory mogą trwać aż do października. Dzięki temu pozwala rozpocząć sezon jesiennych malin wcześniej niż wiele innych odmian.

Owoce są średniej wielkości, ciemnoczerwone, soczyste i aromatyczne, o klasycznym malinowym smaku. Doskonale nadają się do bezpośredniego spożycia, a także na przetwory.

Jedną z największych zalet odmiany ‘Autumn Bliss’ jest jej wysoka odporność na choroby i szkodniki, co sprawia, że jest szczególnie polecana dla ogrodników poszukujących odmian łatwych w uprawie i stabilnych w plonowaniu.

Owoce

Owoce maliny ‘Autumn Bliss’ są soczyste, aromatyczne i mają intensywny malinowy smak. Charakteryzują się ciemnoczerwoną barwą oraz dobrą trwałością po zbiorze.

Dzięki swojej strukturze nadają się zarówno do bezpośredniego spożycia, jak i do przygotowywania przetworów – soków, dżemów czy mrożonek.

Termin dojrzewania owoców

Malina ‘Autumn Bliss’ należy do najwcześniej owocujących odmian jesiennych.

Pierwsze owoce pojawiają się od połowy sierpnia, a zbiory mogą trwać aż do października.

Długi okres owocowania sprawia, że odmiana ta jest chętnie sadzona w ogrodach przydomowych oraz na plantacjach towarowych.

Okres zbioru owoców maliny często nie ogranicza się do kilku tygodni. Odmiany owocujące późnym latem i jesienią na jednorocznych pędach oraz te produkowane w systemie frigo mogą owocować nawet przez 4 miesiące. Co więcej, w uprawie pod odsłonami, w szklarniach i tunelach foliowych, owoce uzyskuje się praktycznie w dowolnym terminie.

Odporność na choroby

Odmiana uznawana jest za bardzo zdrową i stabilną w uprawie.

Jej dodatkową zaletą jest fakt, że kwitnie po okresie składania jaj przez chrząszcza malinowego, dzięki czemu owoce rzadziej są uszkadzane przez tego szkodnika.

Wymagania klimatyczne i glebowe / Stanowisko

Klimat jaki panuje na terenie Polski sprzyja uprawie maliny. Szczególnie dobre warunki panują w południowo-wschodniej części kraju, gdzie rzadziej występują długotrwałe ocieplenia w okresie zimy, zwiększające podatność na przemarzanie. W całej Polsce z powodzeniem mogą być uprawiane odmiany o małej podatności na przemarzanie pędów i pąków.

Malina udaje się najlepiej na glebie żyznej, średnio zwięzłęj, o uregulowanych stosunkach powietrzno-wodnych. Gleby nieprzepuszczalne nie nadają się pod maliny ze względu na możliwość zalewania. Z kolei uprawa malin na glebach zbyt luźnych, piaszczystych, może wiązać się z problemami z dostarczeniem wody i składników pokarmowych. Płytki system korzeniowy maliny sprawia, że nawet krótkotrwała susza wpływa bardzo niekorzystnie na wzrost i owocowanie.

Odczyn gleby powinien być lekko kwaśny – zalecany poziom pH to 5,5 – 6,8 (niektóre źródła wskazują nawet 6,5-6,8). Gleby zbyt kwaśne można doprowadzić do odpowiedniej kwasowości, natomiast gleby zasadowe o PH powżej 8 nie nadają się pod uprawę maliny.

Najlepszy stanowiskiem dla maliny jest łagodny stok o wystawie południo-wschodniej lub południowo-zachodniej. Pod uprawę malin nadają się również tereny płaskie, lecz jedynie takie gdzie nie występuje długotrwały mróz. Z kolei silny wiatr jest niekorzystny. Zwiększa on bowiem ryzyko przemarzania oraz wpływa na gorsze zawiązywanie się owoców.

Sadzenie

Sadzonki maliny 'Autumn Bliss’ sadzimy co 0,6 m w rzędzie, zachowując ok 3 m odległości między poszczególnymi rzędami. Im większa jest odległość między rzędami, tym łatwiejsza jest pielęgnacja i zbiór owoców. W przypadku zbioru maszynowego minimalny rozstaw między rzędami powinien wynosić co najmniej 2,5 m.

Maliny sadzimy późną jesienią lub wczesną wiosną. Najkorzystniejszym terminem jest jesień z uwagi na optymalną wilgotność gleby o tej porze roku. Rośliny sadzone jesienią, wiosną mają lepszy start i szybszy wzrost.

Zanim posadzimy maliny, powinniśmy odpowiednio przygotować glebę, tak aby stworzyć najbardziej optymalne warunki, takie jak uregulowanie kwasowości i wzbogacenie jej w próchnicę oraz uzupełnienie składników pokarmowych.

Bardzo często nasze maliny będą wymagały odpowiedniego rusztowania stawianego w szpalerze. Najczęściej używa się do tego słupków o długości ok 2 m, które wkopuje się w ziemię na głębokość ok 50 cm. Zalecana maksymalna odległość między słupkami to 10 m.

Nawożenie

Maliny mają płytko rozmieszczony system korzeniowy, wymagają więc regularnego zasilania nawozami łatwo przyswajalnymi. Najprościej zastosować gotową mieszankę nawozową, zalecaną przez producenta dla danego gatunku.

Jeśli w rejonie uprawy gleba jest kwaśna, to wymaga wapniowania. Nie mniej jednak powinno się unikać stosowania nawozów wapniowych lub wapniowo-magnezowych bezpośrednio przed sadzeniem. Taki zabieg zalecany jest na minimum kilka tygodni wcześniej.

Istotnym elementem przygotowania gleby jest również nawożenie organiczne. Możemy zastosować obornik w dawce 40-50 t/ha. W przypadku braku obornika stosuje się nawozy zielone. Nawożenie mineralne powinno uwzględnić zasobność gleby w poszczególne składniki. W tym celu należy wykonać stosowną analizę gleby. Warto skorzystać z pomocy specjalistów.

Cięcie malin jesiennych

Każdego roku – zimą lub wczesną wiosną, ścinamy wszystkie pędy do ziemi.

Rośliny w stanie spoczynku dobrze zniosą cięcie. Sposób cięcia malin jesiennych jest niewątpliwie ich walorem. Nie musimy się zastanawiać, które pędy wycinamy.

Nowe pędy wyrosną z ziemi wiosną. Ponieważ tylko pędy tegoroczne produkują owoce, nie ma potrzeby zachowywania zeszłorocznych pędów.

Jeśli chcesz uzyskać podwójne owocowanie (mały letni plon z malin owocujących na pędach zeszłorocznych), możesz pozostawić kilka pędów (nie ścinać zimą). Pozostawione pędy staną się dwuletnimi i wyprodukują skromny plon wczesnym latem, w kolejnym roku.

Starajmy się zachować wyraźną przestrzeń między poszczególnymi krzewami. Eliminacja pędów słabszych i nadmiernie zagęszczających zmniejszy ryzyko występowania chorób grzybowych, w tym szarej pleśni oraz poprawi wielkość owoców.