MALINA CZARNA 'MEGAN’ PBR

Opis odmiany

Malina 'Megan’ to nowoczesna polska odmiana maliny czarnej (Rubus occidentalis), wyhodowana przez Niwa Hodowla Roślin Jagodowych.

Jest to odmiana powtarzająca, co oznacza, że może owocować dwa razy w sezonie – najpierw na pędach dwuletnich, a następnie na tegorocznych przyrostach.

Odmiana została zaprojektowana z myślą o dostarczaniu wysokiej jakości owoców deserowych, które spełniają wymagania współczesnych konsumentów.

Charakteryzuje się ona wyjątkową odpornością na trudne warunki środowiskowe, co czyni ją wszechstronną i łatwą w uprawie zarówno dla plantatorów komercyjnych, jak i ogrodników amatorów.

Jej zaletą jest również łatwość zbioru, dzięki sztywnym pędom z ograniczoną liczbą kolców.

Skrót PBR (z ang. Plant Breeders’ Rights) oznacza, iż odmiana została zgłoszona do Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin (CPVO) i jest chroniona we wszystkich państwa UE.

Charakterystyka

Malina 'Megan’ wyróżnia się kilkoma istotnymi cechami, które sprawiają, że jest atrakcyjna zarówno pod kątem produkcji komercyjnej, jak i upraw amatorskich:

• Typ owocowania: Powtarzająca, umożliwiająca dwa zbiory w ciągu sezonu.
• Wzrost roślin: Silny wzrost i sztywne pędy o ograniczonej liczbie kolców, co ułatwia pielęgnację i zbiór owoców.
• Plonowanie: Wysoka plenność, z przeciętnym plonem na poziomie 2,1 kg owoców na roślinę.
• Owoce: Duże, błyszczące i jędrne, ważą średnio od 2,5 do 4 gramów.
• Smak i skład: Bogate w antocyjany, polifenole i cukry – zawartość ekstraktu na poziomie 12% Brix.
• Odporność: Wysoka odporność na suszę, choroby oraz szkodniki.
• Przeznaczenie: Idealna na rynek deserowy, ze względu na trwałość pozbiorczą i atrakcyjny wygląd owoców.

Owoce

Owoce maliny 'Megan’ są jedną z jej największych zalet. Charakteryzują się dużym rozmiarem, osiągając wagę od 2,5 do 4 gramów.

Ich błyszcząca, czarna skórka nadaje im elegancki i estetyczny wygląd, który przyciąga uwagę klientów na rynku owoców deserowych. Ponadto owoce są kształtne i jędrne, co sprawia, że są odporne na uszkodzenia mechaniczne podczas transportu i przechowywania.

Wysoka zawartość ekstraktu (12% Brix) nadaje im słodki i zrównoważony smak, który zadowoli nawet najbardziej wymagających smakoszy.

Dodatkowo owoce są bogate w antocyjany i polifenole, które posiadają właściwości prozdrowotne, w tym potencjalne działanie antyoksydacyjne i antynowotworowe.

Termin dojrzewania owoców

Malina 'Megan’ jest odmianą, która owocuje dwa razy w ciągu roku, co jest jej istotną przewagą.

Pierwsze owoce pojawiają się na pędach dwuletnich w drugiej połowie czerwca, co zapewnia wczesne zbiory w sezonie.

Następnie, od początku września, owoce dojrzewają na tegorocznych pędach, pozwalając na dłuższe wykorzystanie potencjału produkcyjnego rośliny.

Taka dwuetapowa struktura owocowania zwiększa atrakcyjność odmiany zarówno na rynku świeżych owoców, jak i dla producentów, którzy chcą maksymalnie wydłużyć okres sprzedaży.

Okres zbioru owoców maliny często nie ogranicza się do kilku tygodni. Odmiany owocujące późnym latem i jesienią na jednorocznych pędach oraz te produkowane w systemie frigo mogą owocować nawet przez 4 miesiące. Co więcej, w uprawie pod odsłonami, w szklarniach i tunelach foliowych, owoce uzyskuje się praktycznie w dowolnym terminie.

Plonowanie

Malina 'Megan’ wyróżnia się wysoką plennością, co czyni ją jedną z bardziej wydajnych odmian dostępnych na rynku.

Przeciętnie z jednej rośliny można zebrać około 2,1 kg owoców, co przekłada się na imponujący wynik w skali plantacji. Dzięki regularnemu owocowaniu i wysokiej jakości owoców, 'Megan’ jest bardzo opłacalna w uprawie.

Jej zdolność do owocowania zarówno na pędach dwuletnich, jak i jednorocznych, pozwala na maksymalne wykorzystanie potencjału produkcyjnego rośliny, niezależnie od warunków pogodowych w danym sezonie.

Odporność na choroby

Odmiana 'Megan’ wykazuje dobrą odporność na większość chorób typowych dla malin, w tym choroby grzybowe pędów i korzeni oraz wirusa RBDV.

Ponadto roślina charakteryzuje się wysoką tolerancją na suszę, co sprawia, że doskonale sprawdza się w różnych warunkach klimatycznych. Dzięki niskiej podatności na mszyce i inne szkodniki, 'Megan’ jest łatwiejsza w uprawie i wymaga mniejszej liczby zabiegów ochronnych, co obniża koszty produkcji.

Ta odporność sprawia, że odmiana jest niezawodna zarówno w profesjonalnych plantacjach, jak i w przydomowych ogrodach.

Wymagania klimatyczne i glebowe / Stanowisko

Klimat jaki panuje na terenie Polski sprzyja uprawie maliny. Szczególnie dobre warunki panują w południowo-wschodniej części kraju, gdzie rzadziej występują długotrwałe ocieplenia w okresie zimy, zwiększające podatność na przemarzanie. W całej Polsce z powodzeniem mogą być uprawiane odmiany o małej podatności na przemarzanie pędów i pąków.

Malina udaje się najlepiej na glebie żyznej, średnio zwięzłej, o uregulowanych stosunkach powietrzno-wodnych. Gleby nieprzepuszczalne nie nadają się pod maliny ze względu na możliwość zalewania. Z kolei uprawa malin na glebach zbyt luźnych, piaszczystych, może wiązać się z problemami z dostarczeniem wody i składników pokarmowych. Płytki system korzeniowy maliny sprawia, że nawet krótkotrwała susza wpływa bardzo niekorzystnie na wzrost i owocowanie.

Odczyn gleby powinien być lekko kwaśny – zalecany poziom pH to 5,5 – 6,8 (niektóre źródła wskazują nawet 6,5-6,8). Gleby zbyt kwaśne można doprowadzić do odpowiedniej kwasowości, natomiast gleby zasadowe o PH powyżej 8 nie nadają się pod uprawę maliny.

Najlepszym stanowiskiem dla maliny jest łagodny stok o wystawie południo-wschodniej lub południowo-zachodniej. Pod uprawę malin nadają się również tereny płaskie, lecz jedynie takie gdzie nie występuje długotrwały mróz. Z kolei silny wiatr jest niekorzystny. Zwiększa on bowiem ryzyko przemarzania oraz wpływa na gorsze zawiązywanie się owoców.

Sadzenie

Sadzonki maliny 'Megan’ sadzimy co 0,6-0,7 m w rzędzie, zachowując ok 1,5-1,8 m odległości między poszczególnymi rzędami. Im większa jest odległość między rzędami, tym łatwiejsza jest pielęgnacja i zbiór owoców. W przypadku zbioru maszynowego minimalny rozstaw między rzędami powinien wynosić co najmniej 2,5 m.

Maliny sadzimy późną jesienią lub wczesną wiosną. Najkorzystniejszym terminem jest jesień z uwagi na optymalną wilgotność gleby o tej porze roku. Rośliny sadzone jesienią, wiosną mają lepszy start i szybszy wzrost.

Zanim posadzimy maliny, powinniśmy odpowiednio przygotować glebę, tak aby stworzyć najbardziej optymalne warunki, takie jak uregulowanie kwasowości i wzbogacenie jej w próchnicę oraz uzupełnienie składników pokarmowych.

Bardzo często nasze maliny będą wymagały odpowiedniego rusztowania stawianego w szpalerze. Najczęściej używa się do tego słupków o długości ok 2 m, które wkopuje się w ziemię na głębokość ok 50 cm. Zalecana maksymalna odległość między słupkami to 10 m.

Nawożenie

Maliny mają płytko rozmieszczony system korzeniowy, wymagają więc regularnego zasilania nawozami łatwo przyswajalnymi. Najprościej zastosować gotową mieszankę nawozową, zalecaną przez producenta dla danego gatunku.

Jeśli w rejonie uprawy gleba jest kwaśna, to wymaga wapniowania. Nie mniej jednak powinno się unikać stosowania nawozów wapniowych lub wapniowo-magnezowych bezpośrednio przed sadzeniem. Taki zabieg zalecany jest na minimum kilka tygodni wcześniej.

Istotnym elementem przygotowania gleby jest również nawożenie organiczne. Możemy zastosować obornik w dawce 40-50 t/ha. W przypadku braku obornika stosuje się nawozy zielone. Nawożenie mineralne powinno uwzględnić zasobność gleby w poszczególne składniki. W tym celu należy wykonać stosowną analizę gleby. Warto skorzystać z pomocy specjalistów.

Cięcie

Cięcie maliny czarnej jest odmienne niż maliny czerwonej i jeżyny. Latorośle maliny czarnej rozgałęziają się pod koniec lata samorzutnie. Jest to termin dla naszych warunków zbyt późny, żeby rozgałęzienia mogły dobrze zdrewnieć. Dlatego aby przyspieszyć proces rozgałęziania się latorośli uszczykujemy je, gdy osiągną wysokość 1-2 m.

Pierwsze cięcie wykonujemy w końcu maja i w czerwcu.

Drugie cięcie, jakie należy wykonać na malinie czarnej, to usunięcie po zakończeniu zbiorów wszystkich pędów, które owocowały. Wycina się je przy szyjce korzeniowej i niszczy.

Ostatnie cięcie należy wykonać wczesną wiosną. Polega ono na skracaniu rozgałęzień do 25—30 cm. Po tym cięciu każdy pęd będzie wyglądał jak małe drzewko, a roślina nabierze zwartego pokroju.