MALINA 'HUSARIA’

Opis odmiany

Malina 'Husaria’ to polska odmiana, wyhodowana przez dr Agnieszkę Orzeł, ceniona za swoje wyjątkowo duże owoce oraz wysoką plenność. To roślina powtarzająca owocowanie, co oznacza, że plony można zbierać zarówno latem, jak i jesienią.

Dzięki swojej odporności i wszechstronności 'Husaria’ jest idealnym wyborem zarówno dla amatorów, jak i profesjonalnych plantatorów.

Charakterystyka krzewu

• Pędy rosną bardzo silnie, osiągając długość do 2 metrów, co wymaga stosowania podpór lub konstrukcji wspierających.
• Półsztywne pędy ułatwiają prowadzenie krzewów i ręczny zbiór owoców.
• Krzew ma umiarkowaną ilość kolców, co minimalizuje ryzyko zranienia podczas zbiorów.
• Liście są duże, zielone, mocno karbowane i odporne na większość chorób grzybowych.
• Odmiana charakteryzuje się bardzo dobrą adaptacją do różnych typów gleby dzięki silnemu systemowi korzeniowemu.
• Krzewy są łatwe w uprawie i pielęgnacji, nawet dla początkujących ogrodników.
• Silna konstrukcja rośliny sprawia, że jest odporna na wiatry i zmienne warunki atmosferyczne.

Owoce

Owoce maliny 'Husaria’ są wyjątkowo duże – ich masa często przekracza 6-8 gramów, a ich kształt jest stożkowaty, symetryczny i bardzo estetyczny.

Mają jasnoczerwony kolor z lekkim połyskiem, co czyni je atrakcyjnymi na świeżym rynku. Smak jest intensywnie malinowy, z idealną równowagą między słodyczą a kwasowością, co sprawia, że doskonale nadają się do spożycia na świeżo, przetworów oraz mrożenia.

Owoce są jędrne, co zapewnia im trwałość podczas transportu i przechowywania. Ich wyjątkowa wielkość i jakość czynią 'Husarię’ jedną z najbardziej poszukiwanych odmian wśród plantatorów.

Termin dojrzewania owoców

Malina 'Husaria’ powtarza owocowanie, co oznacza, że pierwsze owoce pojawiają się w połowie lipca, a drugie plony – na nowych pędach – dojrzewają od końca sierpnia aż do pierwszych przymrozków.

Dzięki temu odmiana ta zapewnia długi okres zbiorów, co jest dużym atutem zarówno dla ogrodników, jak i plantatorów komercyjnych.

Okres zbioru owoców maliny często nie ogranicza się do kilku tygodni. Odmiany owocujące późnym latem i jesienią na jednorocznych pędach oraz te produkowane w systemie frigo mogą owocować nawet przez 4 miesiące. Co więcej, w uprawie pod odsłonami, w szklarniach i tunelach foliowych, owoce uzyskuje się praktycznie w dowolnym terminie.

Plenność i odporność

'Husaria’ jest niezwykle plenna, oferując wysokie plony nawet w trudniejszych warunkach uprawowych. Z jednego krzewu można uzyskać nawet do 3-4 kg owoców w sezonie.

Odmiana ta jest odporna na większość chorób grzybowych, takich jak zamieranie pędów, a także dobrze radzi sobie w zmiennych warunkach pogodowych.

Jej wysoka tolerancja na mróz sprawia, że świetnie nadaje się do uprawy w polskim klimacie.

Wymagania klimatyczne i glebowe / Stanowisko

Klimat jaki panuje na terenie Polski sprzyja uprawie maliny. Szczególnie dobre warunki panują w południowo-wschodniej części kraju, gdzie rzadziej występują długotrwałe ocieplenia w okresie zimy, zwiększające podatność na przemarzanie. W całej Polsce z powodzeniem mogą być uprawiane odmiany o małej podatności na przemarzanie pędów i pąków.

Malina udaje się najlepiej na glebie żyznej, średnio zwięzłęj, o uregulowanych stosunkach powietrzno-wodnych. Gleby nieprzepuszczalne nie nadają się pod maliny ze względu na możliwość zalewania. Z kolei uprawa malin na glebach zbyt luźnych, piaszczystych, może wiązać się z problemami z dostarczeniem wody i składników pokarmowych. Płytki system korzeniowy maliny sprawia, że nawet krótkotrwała susza wpływa bardzo niekorzystnie na wzrost i owocowanie.

Odczyn gleby powinien być lekko kwaśny – zalecany poziom pH to 5,5 – 6,8 (niektóre źródła wskazują nawet 6,5-6,8). Gleby zbyt kwaśne można doprowadzić do odpowiedniej kwasowości, natomiast gleby zasadowe o PH powżej 8 nie nadają się pod uprawę maliny.

Najlepszym stanowiskiem dla maliny jest łagodny stok o wystawie południo-wschodniej lub południowo-zachodniej. Pod uprawę malin nadają się również tereny płaskie, lecz jedynie takie gdzie nie występuje długotrwały mróz. Z kolei silny wiatr jest niekorzystny. Zwiększa on bowiem ryzyko przemarzania oraz wpływa na gorsze zawiązywanie się owoców.

Sadzenie

Sadzonki maliny 'Delniwa’ sadzimy co 0,6-0,7 m w rzędzie, zachowując ok 1,5-1,8 m odległości między poszczególnymi rzędami. Im większa jest odległość między rzędami, tym łatwiejsza jest pielęgnacja i zbiór owoców. W przypadku zbioru maszynowego minimalny rozstaw między rzędami powinien wynosić co najmniej 2,5m.

Maliny sadzimy późną jesienią lub wczesną wiosną. Najkorzystniejszym terminem jest jesień z uwagi na optymalną wilgotność gleby o tej porze roku. Rośliny sadzone jesienią, wiosną mają lepszy start i szybszy wzrost.

Zanim posadzimy maliny, powinniśmy odpowiednio przygotować glebę, tak aby stworzyć najbardziej optymalne warunki, takie jak uregulowanie kwasowości i wzbogacenie jej w próchnicę oraz uzupełnienie składników pokarmowych.

Bardzo często nasze maliny będą wymagały odpowiedniego rusztowania stawianego w szpalerze. Najczęściej używa się do tego słupków o długości ok 2 m, które wkopuje się w ziemię na głębokość ok 50 cm. Zalecana maksymalna odległość między słupkami to 10 m.

Nawożenie

Maliny mają płytko rozmieszczony system korzeniowy, wymagają więc regularnego zasilania nawozami łatwo przyswajalnymi. Najprościej zastosować gotową mieszankę nawozową, zalecaną przez producenta dla danego gatunku.

Jeśli w rejonie uprawy gleba jest kwaśna, to wymaga wapniowania. Nie mniej jednak powinno się unikać stosowania nawozów wapniowych lub wapniowo-magnezowych bezpośrednio przed sadzeniem. Taki zabieg zalecany jest na minimum kilka tygodni wcześniej.

Istotnym elementem przygotowania gleby jest również nawożenie organiczne. Możemy zastosować obornik w dawce 40-50 t/ha. W przypadku braku obornika stosuje się nawozy zielone. Nawożenie mineralne powinno uwzględnić zasobność gleby w poszczególne składniki. W tym celu należy wykonać stosowną analizę gleby. Warto skorzystać z pomocy specjalistów.

Cięcie

Pierwsze cięcie wykonujemy na wiosnę (zaraz po posadzeniu roślin, jeśli sadzimy je wiosną). Tniemy wszystkie pędy przy ziemi. Jeśli malinę sadzimy jesienią, to takie cięcie wykonujemy wczesną wiosną. Dzięki temu uzyskamy sporą liczbę nowych pędów, które będą obficie owocować w kolejnym roku (lub nawet w tym samym roku – w przypadku odmian powtarzających owocowanie).

Starajmy się zachować wyraźną przestrzeń między poszczególnymi krzewami. Eliminacja pędów słabszych i nadmiernie zagęszczających zmniejszy ryzyko występowania chorób grzybowych, w tym szarej pleśni oraz poprawi wielkość owoców.

Cięcie maliny owocującej na jednorocznych pędach różni się od cięcia malin tradycyjnych. Wszystkie pędy maliny owocującej latem i jesienią wycina się i usuwa z plantacji. Najkorzystniej jest wykonać takie cięcie na wysokości ok 20 cm. Dzięki temu zabiegowi uzyskujemy mniej pędów, ale są one silniejsze i lepiej plonują.

Odmiany owocujące na tegorocznych pędach prowadzi się w formie wolnostojącej. W związku z tym nie wykonuje się cięcia formującego szpaler. Stosujemy jedynie cięcie ograniczające szerokość rzędu do 30-50 cm.

Prawa autorskie – zdjęcia: Dr Berry