MALINA 'MAGNAT’

Opis odmiany

Malina 'Magnat’ (oznaczenie hodowlane R16160020) to nowoczesna odmiana czerwonej maliny, przeznaczona do uprawy na jeden zbiór owoców z pędów tegorocznych.

Wyhodowana w ramach polskiego programu hodowlanego, została zgłoszona do ochrony prawnej COBORU pod numerem S994.

'Magnat’ wyróżnia się wyjątkowo dużymi, smacznymi owocami oraz wczesnym terminem owocowania.

Dzięki wysokiej jakości owoców i dobrym właściwościom transportowym, jest idealną propozycją dla plantatorów nastawionych na rynek świeży.

Charakterystyka – kluczowe informacje

• Typ owocowania: Owocowanie na pędach tegorocznych (nie nadaje się do zbioru podwójnego).
• Krzewy: Średni wzrost, wyprostowany pokrój. Pędy pokryte drobnymi kolcami, wybarwionymi antocyjanowo. Boczne odgałęzienia są długie, a liście duże.
• Plon: Wysoki plon wynoszący 12–14 t/ha, owoce dobrze wyeksponowane, co ułatwia zbiór.
• Zastosowanie: Odmiana deserowa przeznaczona do uprawy w polu i pod osłonami.
• Zawartość ekstraktu: Wysoka, na poziomie 12,7–13,0% Brix.
• Odporność na choroby: Średnia odporność na choroby pędów, mała podatność na rdzę maliny i Phytophthora ssp.

Owoce

Owoce maliny 'Magnat’ wyróżniają się wyjątkową jakością oraz imponującym rozmiarem:

• Rozmiar i kształt: Owoce bardzo duże, o średniej masie 7,5 g, maksymalnie do 12 g. Mają regularny, stożkowy kształt.
• Kolor i wygląd: Żywo czerwone, błyszczące, o jednolitym wybarwieniu skórki.
• Konsystencja: Jędrne, suche, z dobrą trwałością pozbiorczą, co pozwala na ich transport i przechowywanie.
• Smak: Bardzo smaczne, idealne do bezpośredniego spożycia.
• Zbiór: Owoce są dobrze wyeksponowane na roślinie, co ułatwia zbiór. Średnio oddzielają się od dna kwiatowego, dlatego zaleca się unikanie mocnego podlewania przed zbiorem, by ułatwić ich odrywanie.

Termin dojrzewania owoców

Malina 'Magnat’ charakteryzuje się bardzo wczesnym terminem dojrzewania na pędach tegorocznych:

• Dojrzewanie: Rozpoczyna się już pod koniec lipca lub na początku sierpnia, co oznacza, że owoce dojrzewają 10 dni wcześniej niż u popularnej odmiany 'Polka’.
• Zbiór: Owocowanie odbywa się na ponad połowie długości pędów tegorocznych, co pozwala na uzyskanie wysokiego plonu w krótkim czasie.

Odporność na choroby

Odmiana 'Magnat’ wykazuje dobrą odporność na niektóre choroby oraz warunki stresowe:

• Rdza maliny: Mała podatność na infekcję.
• Choroby pędów: Średnia odporność na patogeny grzybowe.
• Przemarzanie: Rośliny dobrze znoszą polskie warunki klimatyczne.

Wymagania klimatyczne i glebowe / Stanowisko

Klimat jaki panuje na terenie Polski sprzyja uprawie maliny. Szczególnie dobre warunki panują w południowo-wschodniej części kraju, gdzie rzadziej występują długotrwałe ocieplenia w okresie zimy, zwiększające podatność na przemarzanie. W całej Polsce z powodzeniem mogą być uprawiane odmiany o małej podatności na przemarzanie pędów i pąków.

Malina udaje się najlepiej na glebie żyznej, średnio zwięzłęj, o uregulowanych stosunkach powietrzno-wodnych. Gleby nieprzepuszczalne nie nadają się pod maliny ze względu na możliwość zalewania. Z kolei uprawa malin na glebach zbyt luźnych, piaszczystych, może wiązać się z problemami z dostarczeniem wody i składników pokarmowych. Płytki system korzeniowy maliny sprawia, że nawet krótkotrwała susza wpływa bardzo niekorzystnie na wzrost i owocowanie.

Sadzenie

Sadzonki maliny 'Magnat’ sadzimy co 0,6-0,7 m w rzędzie, zachowując ok 1,5-1,8 m odległości między poszczególnymi rzędami. Im większa jest odległość między rzędami, tym łatwiejsza jest pielęgnacja i zbiór owoców. W przypadku zbioru maszynowego minimalny rozstaw między rzędami powinien wynosić co najmniej 2,5 m.

Maliny sadzimy późną jesienią lub wczesną wiosną. Najkorzystniejszym terminem jest jesień z uwagi na optymalną wilgotność gleby o tej porze roku. Rośliny sadzone jesienią, wiosną mają lepszy start i szybszy wzrost.

Zanim posadzimy maliny, powinniśmy odpowiednio przygotować glebę, tak aby stworzyć najbardziej optymalne warunki, takie jak uregulowanie kwasowości i wzbogacenie jej w próchnicę oraz uzupełnienie składników pokarmowych.

Bardzo często nasze maliny będą wymagały odpowiedniego rusztowania stawianego w szpalerze. Najczęściej używa się do tego słupków o długości ok 2 m, które wkopuje się w ziemię na głębokość ok 50 cm. Zalecana maksymalna odległość między słupkami to 10 m.

Nawożenie

Maliny mają płytko rozmieszczony system korzeniowy, wymagają więc regularnego zasilania nawozami łatwo przyswajalnymi. Najprościej zastosować gotową mieszankę nawozową, zalecaną przez producenta dla danego gatunku.

Jeśli w rejonie uprawy gleba jest kwaśna, to wymaga wapniowania. Nie mniej jednak powinno się unikać stosowania nawozów wapniowych lub wapniowo-magnezowych bezpośrednio przed sadzeniem. Taki zabieg zalecany jest na minimum kilka tygodni wcześniej.

Istotnym elementem przygotowania gleby jest również nawożenie organiczne. Możemy zastosować obornik w dawce 40-50 t/ha. W przypadku braku obornika stosuje się nawozy zielone. Nawożenie mineralne powinno uwzględnić zasobność gleby w poszczególne składniki. W tym celu należy wykonać stosowną analizę gleby. Warto skorzystać z pomocy specjalistów.

Cięcie

Pierwsze cięcie wykonujemy na wiosnę (zaraz po posadzeniu roślin, jeśli sadzimy je wiosną). Tniemy wszystkie pędy przy ziemi. Jeśli malinę sadzimy jesienią, to takie cięcie wykonujemy wczesną wiosną. Dzięki temu uzyskamy sporą liczbę nowych pędów, które będą obficie owocować w kolejnym roku (lub nawet w tym samym roku – w przypadku odmian powtarzających owocowanie).

Starajmy się zachować wyraźną przestrzeń między poszczególnymi krzewami. Eliminacja pędów słabszych i nadmiernie zagęszczających zmniejszy ryzyko występowania chorób grzybowych, w tym szarej pleśni oraz poprawi wielkość owoców.

Cięcie maliny owocującej na jednorocznych pędach różni się od cięcia malin tradycyjnych. Wszystkie pędy maliny owocującej latem i jesienią wycina się i usuwa z plantacji. Najkorzystniej jest wykonać takie cięcie na wysokości ok 20 cm. Dzięki temu zabiegowi uzyskujemy mniej pędów, ale są one silniejsze i lepiej plonują.

Odmiany owocujące na tegorocznych pędach prowadzi się w formie wolnostojącej. W związku z tym nie wykonuje się cięcia formującego szpaler. Stosujemy jedynie cięcie ograniczające szerokość rzędu do 30-50 cm.