PORZECZKA BIAŁA 'BLANKA’

Opis odmiany

Porzeczka biała 'Blanka’ to odmiana słowacka, wyhodowana w Instytucie Sadownictwa w Bojnicach. Powstała w wyniku skrzyżowania odmiany 'Heinemans Rote Spatlese’ i 'Red Lake’. W Słowacji wprowadzona do uprawy w 1977 roku, natomiast w Polsce jest to stosunkowo nowa odmiana. 'Blanka’ jest wytrzymała na mróz oraz odporna na antraknozę liści. W sprzyjające lata może być porażona przez mączniaka.

Kwitnienie

Kwiatostany długie, zwarte. Oś kwiatostanu łukowato wygięta, zielona z czerwonymi smugami, silnie omszona. Kwiaty średniej wielkości, kielichowate, bez wałeczka u nasady płatków, o działkach kielicha zaokrąglonych, zielonawożółtych z jasnoczerwonymi brzegami. Płatki korony żółte, wachlarzowate. Najwięcej kwiatostanów tworzy się na pędach 3-letnich, ale i na 4-letnich jest ich stosunkowo dużo. Kwitnie dość wcześnie, w pierwszej dekadzie maja, czasem w końcu kwietnia. Przy mrozki wiosenne mogą uszkodzić do 30% kwiatów.

Owoce

Owoce 'Blanka’ są duże, żółtej barwy; smak kwaskowo-słodki. Zebrane w dość długie grona – średnio 25-40 jagód. Owocuje obficie.

Odmiana polecana do uprawy amatorskiej oraz szpalerowej, jako uzupełnienie odmiany 'Biała z Juterbog’. Porzeczka 'Blanka’ jest chętnie uprawiana przez amatorów na działkach i przydomowych ogrodach. Owoce idealne na przetwory oraz do jedzenia na surowo. Zbiór owoców jest łatwy i szybki z uwagi na bardzo długie grona.

Termin dojrzewania owoców

Porzeczka biała 'Blanka’ to odmiana późna. Owoce dojrzewają w trzeciej dekadzie lub pod koniec lipca.

Wymagania glebowe / Stanowisko

Porzeczka czarna najlepiej rośnie na żyznych, dobrze przepuszczalnych glebach, bogatych w materię organiczną. Optymalny odczyn gleby to lekko kwaśny do obojętnego (pH 6,0–6,5), choć roślina toleruje również gleby lekko zasadowe.

Warto unikać podłoży ciężkich i podmokłych, które mogą prowadzić do gnicia korzeni.

Najlepsze plonowanie osiąga na stanowiskach słonecznych, choć toleruje również półcień. W pełnym słońcu owoce szybciej dojrzewają i mają wyższą zawartość cukrów. Chronione, ciepłe miejsce sprzyja lepszemu wzrostowi oraz ogranicza ryzyko przemarznięcia pędów zimą.

Przed sadzeniem warto wzbogacić glebę kompostem lub dobrze rozłożonym obornikiem, co poprawi jej strukturę i zasobność w składniki odżywcze.

Należy także unikać sadzenia porzeczek w miejscach, gdzie wcześniej rosły inne rośliny jagodowe, aby zminimalizować ryzyko chorób przenoszonych przez glebę.

Roślina ma stosunkowo płytki system korzeniowy, dlatego regularne nawadnianie w okresach suszy jest niezbędne do utrzymania dobrego plonowania.

Ściółkowanie podłoża korą, słomą lub kompostem pomaga zatrzymać wilgoć i ograniczyć rozwój chwastów.

Porzeczka czarna jest odporna na chłodniejsze warunki, jednak w rejonach narażonych na silne wiatry warto sadzić ją w osłoniętych miejscach lub przy podporach, co zapobiegnie łamaniu się pędów pod ciężarem owoców.

Cięcie

Pierwsze cięcie porzeczki

możemy wykonać zaraz po posadzeniu, aby ułatwić przyjęcie się roślin i przyśpieszyć tworzenie się krzewu. Taką decyzję należy podjąć na podstawie pokroju krzewu oraz ukorzenienia.

Przez pierwsze 3 lata

wykonujemy jedynie niewielkie cięcia sanitarne, polegające na wycinaniu pędów suchych, silnie uszkodzonych mechanicznie oraz leżących na ziemi, które łatwo się ukorzeniają.

Właściwe cięcie rozpoczynamy od 4 roku

i wykonujemy je przez następne lata. Ma ono charakter odmładzający, prześwietlający i sanitarny.

Oprócz pędów suchych, silnie uszkodzonych i leżących na ziemi, wycinamy pędy czteroletnie, to jest takie które już trzykrotnie owocowały.

Pędy te są najgrubsze, najsilniej rozgałęzione i mają najciemniejszą korę. Zwykle też są to pędy najbardziej pochylone na skutek kilkuletniego owocowania.

Kiedy ciąć porzeczkę?

Najlepszy termin cięcia krzewów porzeczki to przedwiośnie – koniec lutego i marzec, czyli przed rozpoczęciem wegetacji.

Na bardzo dużych plantacjach może być to zbyt krótki okres, dlatego cięcie rozpoczyna się wtedy zaraz po zbiorach i trwa do jesieni.