PORZECZKA BIAŁA 'WERSALSKA BIAŁA’

Opis odmiany

Porzeczka 'Wersalska Biała’ to odmiana francuska, otrzymana jako siewka odmiany 'Wiśniowa Czerwona’. Rośnie średnio silnie. Odmiana od dawna znana i uprawiana we wszystkich krajach. Ceniona ze względu na jakość owoców.

Krzew rośnie średnio silnie, pokrój ma kulisty spłaszczony. Wrażliwa na opadzinę liści.Pokrój kulisty, pędy średniej grubości, wyrastają średnio licznie w krzewie. Liście średniej wielkości lub duże.

Kwitnienie

Kwiaty małe, spłaszczone. Kwitnie wcześnie i część kwiatów może być uszkodzona przez przymrozki. Owocowanie rozpoczyna w 3—4 roku po posadzeniu.

Owoce

Jagody porzeczki 'Wersalska Biała’ są duże, jak i średniej wielkości. Miąższ słodko-kwaśny, bardzo smaczny.

Nasiona silnie przeświecające przez skórkę. Skórka jasnożółta z bardzo wyraźnymi białymi żyłkami. Grona długie, wąskie, luźne. Owoce zmniejszają się ku wierzchołkowi, ale niesystematycznie, kuliste spłaszczone, z widocznym śladem po opadniętych resztkach okwiatu.

'Wersalska Biała’ jest polecana do ogrodów przydomowych. Jej znacznie w ostatnich latach zmalało na korzyść odmiany 'Biała z Juterbog’ (z uwagi na plenność i odporność na choroby). Porzeczka biała 'Wersalska Biała’ jest natomiast nadal ceniona ze względu na wysoką jakość owoców i ich smak.

Termin dojrzewania owoców

Owoce porzeczki 'Wersalska Biała’ dojrzewają zwykle w drugiej połowie lipca (średnio wczesna pora dojrzewania).

Wymagania glebowe / Stanowisko

Porzeczka czarna najlepiej rośnie na żyznych, dobrze przepuszczalnych glebach, bogatych w materię organiczną. Optymalny odczyn gleby to lekko kwaśny do obojętnego (pH 6,0–6,5), choć roślina toleruje również gleby lekko zasadowe.

Warto unikać podłoży ciężkich i podmokłych, które mogą prowadzić do gnicia korzeni.

Najlepsze plonowanie osiąga na stanowiskach słonecznych, choć toleruje również półcień. W pełnym słońcu owoce szybciej dojrzewają i mają wyższą zawartość cukrów. Chronione, ciepłe miejsce sprzyja lepszemu wzrostowi oraz ogranicza ryzyko przemarznięcia pędów zimą.

Przed sadzeniem warto wzbogacić glebę kompostem lub dobrze rozłożonym obornikiem, co poprawi jej strukturę i zasobność w składniki odżywcze.

Należy także unikać sadzenia porzeczek w miejscach, gdzie wcześniej rosły inne rośliny jagodowe, aby zminimalizować ryzyko chorób przenoszonych przez glebę.

Roślina ma stosunkowo płytki system korzeniowy, dlatego regularne nawadnianie w okresach suszy jest niezbędne do utrzymania dobrego plonowania.

Ściółkowanie podłoża korą, słomą lub kompostem pomaga zatrzymać wilgoć i ograniczyć rozwój chwastów.

Porzeczka czarna jest odporna na chłodniejsze warunki, jednak w rejonach narażonych na silne wiatry warto sadzić ją w osłoniętych miejscach lub przy podporach, co zapobiegnie łamaniu się pędów pod ciężarem owoców.

Cięcie

Pierwsze cięcie porzeczki

możemy wykonać zaraz po posadzeniu, aby ułatwić przyjęcie się roślin i przyśpieszyć tworzenie się krzewu. Taką decyzję należy podjąć na podstawie pokroju krzewu oraz ukorzenienia.

Przez pierwsze 3 lata

wykonujemy jedynie niewielkie cięcia sanitarne, polegające na wycinaniu pędów suchych, silnie uszkodzonych mechanicznie oraz leżących na ziemi, które łatwo się ukorzeniają.

Właściwe cięcie rozpoczynamy od 4 roku

i wykonujemy je przez następne lata. Ma ono charakter odmładzający, prześwietlający i sanitarny.

Oprócz pędów suchych, silnie uszkodzonych i leżących na ziemi, wycinamy pędy czteroletnie, to jest takie które już trzykrotnie owocowały.

Pędy te są najgrubsze, najsilniej rozgałęzione i mają najciemniejszą korę. Zwykle też są to pędy najbardziej pochylone na skutek kilkuletniego owocowania.

Kiedy ciąć porzeczkę?

Najlepszy termin cięcia krzewów porzeczki to przedwiośnie – koniec lutego i marzec, czyli przed rozpoczęciem wegetacji.

Na bardzo dużych plantacjach może być to zbyt krótki okres, dlatego cięcie rozpoczyna się wtedy zaraz po zbiorach i trwa do jesieni.