PORZECZKA CZARNA 'TIHOPE’

Opis odmiany

Porzeczka czarna 'Tihope’ to najnowsza, polska odmiana wyhodowana w ISK w Skierniewicach. Otrzymana w wyniku skrzyżowania 'Titania’ z P9/11/14. Odmiana odporna na amerykański mączniak agrestu i rdzę wejmutkowo-porzeczkową.

Rośnie silnie, pokrój umiarkowanie rozłożysty. Pędy są silne i grube.

Pąki duże, odstające od pędów. Liście spore, pięcioklapowe, w kolorze ciemnozielonym. Kwiatostany pojedyncze lub podwójne, średniej długości.

Owoce

Porzeczka 'Tihope’ charakteryzuje się największymi owocami spośród dostępnych na polskim rynku odmian. Na podstawie wieloletnich badań Instytutu Ogrodnictwa, najlepszy wygląd, smak i aromat owoców przyznano właśnie odmianie 'Tihope’ oraz 'Gofert’.

* Wielkość krzewów określono jako pomiar wysokości i szerokości.
** Skala: 1 – brak objawów; 3 – średnie porażenie; 5 – bardzo silne porażenie rośliny

Odmiana obficie owocująca, polecana do spożycia na surowo oraz do przetwórstwa.

'Tihope’ charakteryzuje się uniwersalnym wykorzystaniem owoców, może być z powodzeniem uprawiana na plantacjach towarowych w technologii zbioru kombajnowego, jak i również do nasadzeń szpalerowych z ręcznym zbiorem owoców (owoce deserowe).
Odmiana ‘Tihope’ wydaje niezwykle wysokie plony (wyższe niż np. odmiana standardowa ‘Bona’).

Termin dojrzewania owoców

Odmiana o średnio wczesnej porze dojrzewania – owoce dojrzewają w połowie lipca.

Porzeczka czarna najlepiej owocuje na jednorocznych przyrostach, tj. na pędach, które wyrosły w poprzednim roku z szyjki korzeniowej lub jako pędy boczne ze starych gałęzi, Na starszych częściach gałęzi wytwarzają się co prawda pąki i krótkopędy owocujące, ale ich udział w tworzeniu plonu, jest z każdym rokiem coraz niższy.

Charakterystyka wzrostu krzewów

W doświadczeniu polowym, założonym jesienią 2020 roku w Sadzie Doświadczalnym IO-PIB w Dąbrowicach, oceniano wzrost i owocowanie młodych krzewów trzynastu odmian porzeczki czarnej.

Źródło: Zagadnienia doradztwa rolniczego NR 2-2023

Odmiana ‘Tihope’ wyróżniała się pod względem długości gron, któe były porównywalne z odmianami ‘Bona’, ‘Gofert’ i ‘Tines’. Jednak w wcześniejszych doświadczeniach (Pluta i in., 2012) wykazano, że grona ‘Tihope’ były średnio o 11–19%, co mogło wpłynąć na atrakcyjność owoców dla konsumentów.

Pod względem wzrostu i liczby pędów odmiana nie została wyróżniona jako najsilniej rosnąca, jednak jej dalszy rozwój w kolejnych latach może dostarczyć bardziej precyzyjnych danych dotyczących jej potencjału plonotwórczego i zdolności do adaptacji w różnych warunkach uprawowych.

Wymagania glebowe / Stanowisko

Porzeczka czarna najlepiej rośnie na żyznych, dobrze przepuszczalnych glebach, bogatych w materię organiczną. Optymalny odczyn gleby to lekko kwaśny do obojętnego (pH 6,0–6,5), choć roślina toleruje również gleby lekko zasadowe.

Warto unikać podłoży ciężkich i podmokłych, które mogą prowadzić do gnicia korzeni.

Najlepsze plonowanie osiąga na stanowiskach słonecznych, choć toleruje również półcień. W pełnym słońcu owoce szybciej dojrzewają i mają wyższą zawartość cukrów. Chronione, ciepłe miejsce sprzyja lepszemu wzrostowi oraz ogranicza ryzyko przemarznięcia pędów zimą.

Przed sadzeniem warto wzbogacić glebę kompostem lub dobrze rozłożonym obornikiem, co poprawi jej strukturę i zasobność w składniki odżywcze.

Należy także unikać sadzenia porzeczek w miejscach, gdzie wcześniej rosły inne rośliny jagodowe, aby zminimalizować ryzyko chorób przenoszonych przez glebę.

Roślina ma stosunkowo płytki system korzeniowy, dlatego regularne nawadnianie w okresach suszy jest niezbędne do utrzymania dobrego plonowania.

Ściółkowanie podłoża korą, słomą lub kompostem pomaga zatrzymać wilgoć i ograniczyć rozwój chwastów.

Porzeczka czarna jest odporna na chłodniejsze warunki, jednak w rejonach narażonych na silne wiatry warto sadzić ją w osłoniętych miejscach lub przy podporach, co zapobiegnie łamaniu się pędów pod ciężarem owoców.

Cięcie

Pierwsze cięcie porzeczki

możemy wykonać zaraz po posadzeniu, aby ułatwić przyjęcie się roślin i przyśpieszyć tworzenie się krzewu. Taką decyzję należy podjąć na podstawie pokroju krzewu oraz ukorzenienia.

Przez pierwsze 3 lata

wykonujemy jedynie niewielkie cięcia sanitarne, polegające na wycinaniu pędów suchych, silnie uszkodzonych mechanicznie oraz leżących na ziemi, które łatwo się ukorzeniają.

Właściwe cięcie rozpoczynamy od 4 roku

i wykonujemy je przez następne lata. Ma ono charakter odmładzający, prześwietlający i sanitarny.

Oprócz pędów suchych, silnie uszkodzonych i leżących na ziemi, wycinamy pędy czteroletnie, to jest takie które już trzykrotnie owocowały.

Pędy te są najgrubsze, najsilniej rozgałęzione i mają najciemniejszą korę. Zwykle też są to pędy najbardziej pochylone na skutek kilkuletniego owocowania.

Kiedy ciąć porzeczkę?

Najlepszy termin cięcia krzewów porzeczki to przedwiośnie – koniec lutego i marzec, czyli przed rozpoczęciem wegetacji.

Na bardzo dużych plantacjach może być to zbyt krótki okres, dlatego cięcie rozpoczyna się wtedy zaraz po zbiorach i trwa do jesieni.